içimdeki SEN gibi…

Sabahın erken saatinde..

bebek-resim13.jpgSabahin erken saatlerinde… Açarsiniz. Sütçünüzdür gelen.
Sütçünün
litreliginden kabiniza dökülen beyazlikta sabahin güzelligine
kavusursunuz.
Gözünüzde piril piril bir sabah kahvaltisi canlanir.
Içinizden ” Bugün
kahvaltiyi bahçede yapayim” diye geçirirsiniz…
Kapi Çalar… Gelen postacidir. Kucaginda büyükçe bir paket.
Uzattigi kagida
imza atarsiniz. Daha önceden ismarladiginiz kitaplara
kavusmanin sevincini
yasarsiniz. Zaten tatilde oldugunuzdan bu kitaplara çok
ihtiyaciniz vardir.
“Artik canim sikilmayacak ” deyip keyiflenirsiniz. En çok merak
ettiginizi
alip sezlonga uzanirsiniz..

Kapi Çalar… Kapiya kosarsiniz. Yillardir görmediginiz bir
dost gelmistir.
Sevinirsiniz. Sohbetleriniz saatler boyu, hatta bütün gün sürer.
“Yasamak ne
güzel “dersiniz içinizden. Hele böyle dostlar varken..
Kapi Çalar… Dürbünden bakarsiniz. Kimseyi göremezsiniz.
Dönüp yeniden
koltuga gömülürsünüz. Bir daha çalar. Bakarsiniz, yine kimse
yok, tam o
sirada bir daha çalinca kapiyi açarsiniz. Komsunuzun oglu,
elindeki sopayla
zile uzanmakta. Meger tuzlari bitmis. Içeriden tuz getirirken
kendi
kendinize söylenirsiniz. “Elbette göremem. Keratanin boyu
birmetre..” Bu
küçük hadise neselendiriverir ortaligi….

Kapi Çalar… Düsüp bayilacak kadar sasirirsiniz. Askerdeki
oglunuz haber
vermeden izne çikmistir. “Oglum benim..” diye hasretle
kucaklarken
gözyaslarinizi zaptedemezsiniz. Mutlulugunuz oglunuzun izni
kadar uzar…
Kapinin her çalisinda sanki mutluluga kosmaktasiniz. Huzur
tüter
gözlerinizden. Her sessizlikte kulaklariniz zil sesi arar…

Ve kapi çalmaz. O gün en büyük misafiriniz gelir. Adeta kapiyi
kirmistir.
Alip gider sizi, sasirirsiniz. “Niye haber vermedi?” diye
içinizden
geçirirken; “Dogdugundan beri zile basmaktayim” der. Bir seyler
söylemek
istersiniz o an. Ama o andan sonra diliniz dönmez.
Ölüm sessiz sedasiz gelivermistir…

Reklamlar

Comments on: "Sabahın erken saatinde.." (2)

  1. çok mükemmel etkilendim tşk ederim

  2. Mükemmel denebilecek bi yazı. İnsanı başka yerlere götürürken gerçeği bir anda yüzüne çarpması! İşte hayat da bu değil mi zaten…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: